انجنيئر اي ايف عباسي

انجنيئر اي ايف عباسي

انجنيئر شبير ممنائي

اسان انتهائي ڏک ۽ افسوس سان اعلان ڪريون ٿا ته نامور ماهرِ تعليم، انجنيئر ۽ دانشور پروفيسر انجنيئر ڊاڪٽر حافظ عبدالغفور (A.F.) عباسي صاحب ۱۳ جون ۲۰۲۶ع تي ڪراچي ۾ وفات ڪري ويا.

إِنَّا لِلّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

پروفيسر انجنيئر ڊاڪٽر حافظ عبدالغفور عباسي سنڌ جي علمي، تعليمي ۽ انجنيئرنگ دنيا جي هڪ انتهائي معزز شخصيت هئا. سندن جنم ۲۲ مارچ ۱۹۳۷ تي لاڙڪاڻي ۾ ٿيو. شروعاتي تعليم لاڙڪاڻي ۾ حاصل ڪرڻ بعد ڊي. جي. سائنس ڪاليج ڪراچي مان انٽرميڊيئيٽ ۽ ۱۹۵۹ع ۾ اين اي ڊي انجنيئرنگ ڪاليج مان سول انجنيئرنگ ۾ فرسٽ ڪلاس بي اي جي ڊگري حاصل ڪيائون.

بعد ۾ ٿائيلينڊ جي مشهور SEATO اداري (موجوده ايشيائي انسٽيٽيوٽ آف ٽيڪنالاجي، بئنڪاڪ) مان ماسٽرس ڪئي ۽ فل برائيٽ اسڪالرشپ تحت آمريڪا جي يونيورسٽي آف ايلينائيز، اربانا-شيمپين مان اسٽرڪچرل انجنيئرنگ ۾ پي ايڇ ڊي مڪمل ڪيائون.

ڊاڪٽر عباسي پنهنجي عملي زندگيءَ جي شروعات حڪومت سنڌ جي پبلڪ ورڪس ڊپارٽمينٽ (PWD) مان ڪئي. صرف ۲۶ ورهين جي عمر ۾ کين سنڌ يونيورسٽي انجنيئرنگ ڪاليج ڄامشورو قائم ڪرڻ جي ذميواري سونپي وئي. هنن رڳو ڇهن مهينن اندر منصوبا بندي، عمارتن جي تعمير، داخلا ۽ استادن جي ڀرتيءَ جو ڪم مڪمل ڪيو. اهو ئي ادارو بعد ۾ مهراڻ يونيورسٽي آف انجنيئرنگ اينڊ ٽيڪنالاجي بڻيو.

اعليٰ تعليم حاصل ڪري وطن واپسي بعد هو ٻيهر پنهنجي قائم ڪيل اداري سان وابسته ٿيا. ۳۴ سالن جي عمر ۾ پروفيسر ۽ ۳۵ سالن جي عمر ۾ پرنسپل مقرر ٿيا، جيڪو ان دور ۾ پاڪستان جي ڪنهن به پروفيشنل ڪاليج لاءِ هڪ منفرد اعزاز هو. سندن ڪوششن سان نوابشاهه ۾ هڪ ٻيو انجنيئرنگ ادارو به قائم ٿيو، جيڪو اڄ قائداعوام يونيورسٽي آف انجنيئرنگ، سائنس اينڊ ٽيڪنالاجي جي نالي سان سڃاتو وڃي ٿو.

سال ۱۹۷۶ع ۾ کين پورٽ قاسم اٿارٽي جو ميمبر مقرر ڪيو ويو. بعد ۾ سعودي عرب جي ڪنگ فهد يونيورسٽي آف پيٽروليم اينڊ منرلز ۾ ۱۹۷۸ع کان ۱۹۸۵ع تائين خدمتون سرانجام ڏنائون.

سال ۱۹۸۴ع ۾ کين هڪ سنگين اعصابي بيماري (AVM) لاحق ٿي. واشنگٽن ڊي سي ۾ پيچيده آپريشن کان پوءِ هو جسماني طور معذور ٿي ويل چيئر تائين محدود ٿي ويا، پر سندن حوصلو، عزم ۽ علمي خدمتون جاري رهيون.

پاڪستان واپسي بعد هنن مهراڻ يونيورسٽي ۾ پروفيسر طور خدمتون جاري رکيون. هائير ايجوڪيشن ڪميشن جي ايڪسچينج پروگرام تحت اين اي ڊي يونيورسٽي ۾ به تدريسي خدمتون سرانجام ڏنائون. مهراڻ يونيورسٽي جي ڊائريڪٽر پلاننگ اينڊ ڊولپمينٽ طور ڪيترن اهم منصوبن جهڙوڪ آڊيٽوريم، مرڪزي لائبريري، تدريسي عمارتن ۽ روڊن جي تعمير ۾ سندن فني رهنمائي اهم ڪردار ادا ڪيو.

ويل چيئر تي محدود ٿيڻ باوجود سندن روحاني سفر به مثالي رهيو. هنن قرآن پاڪ حفظ ڪيو ۽ ان جو ترجمو به ياد ڪيو، جيڪو سندن ايمان، صبر ۽ ثابت قدميءَ جو روشن مثال آهي.

سال ۱۹۹۷ع ۾ سرڪاري ملازمت تان رٽائرمينٽ بعد مهراڻ يونيورسٽي کين "پروفيسر ايميريٽس" جي اعزازي لقب سان نوازيو. رٽائرمينٽ کان پوءِ به هو يونيورسٽي جي علمي ۽ انتظامي معاملن ۾ سرگرم رهيا.

ڊاڪٽر عباسي صاحب جي وفات نه رڳو تعليمي دنيا پر سنڌ جي انجنيئرنگ برادري لاءِ به هڪ ناقابلِ تلافي نقصان آهي. سندن علمي، تدريسي ۽ اداري ساز خدمتون هميشه ياد رکيون وينديون.

الله تعاليٰ مرحوم کي جنت الفردوس ۾ اعليٰ مقام عطا فرمائي، سندن مغفرت فرمائي ۽ پونئيرن کي هي وڏو صدمو برداشت ڪرڻ لاءِ صبرِ جميل عطا ڪري. آمين.

الله پاڪ مرحوم جي مغفرت فرمائي ۽ جنت الفردوس ۾ اعليٰ مقام عطا ڪري. آمين.

 

(فيسبڪ پوسٽ ۱۳ جون ۲۰۲۶ع)