مرحوم آغا غضنفر قادري
سندس ٻين ورسي تي ھڪ
ساروڻي
ڊاڪٽر محمد علي محمدي
سال ۱۹۵۸ع
شايد اپريل جو مھينو ھو، گورنمينٽ پرائمري اسڪول پنوعاقل ۾ مان ٻئي ڪلاس ۾ ھوس، پنوعاقل
۾ ٿوري گرمي شروع ٿي چڪي ھئي. اسان جو ڪلاس ٽيچر سائين عبدالرزاق بلو ھو، ان زماني
۾ استاد مٿي تي پٽڪو يا جناح ڪيپ پائيندا ھئا، مان پھريون درجو سکر مين اسڪول مان
پڙهي آيو ھوس. اسان جي گھر جو ماحول علم سان لاڳاپيل ھو. ان ڏينهن الاجي ڇو منھنجو
بابا سائين مرحوم ۽ پنوعاقل جو مختيارڪار مرحوم الطاف حسين قادري جن گڏجي ھيڊ
ماستر جي ڪمري ۾ ويا، ھيڊ ماستر ھو مرحوم سائين صاحب ڏنو شيخ، ٿوري دير ۾ ھو سڀ
گڏجي اسان جي ڪلاس ۾ ھڪ اسان جيتري پتڪڙي ٻار سان گڏ آيا، بابا مرحوم، مرحوم قادري
صاحب کي چيو ته ھي منھنجو پٽ محمد علي آھي، مرحوم قادري صاحب منهنجي ڪلھي تي ھٿ
رکندي چيو ته پٽ ھي آھي غضنفر علي، بس ھڪ ٻئي جو خيال ڪندا ڪيو. غضنفر منھنجي ڀر ۾
بئنچ تي ٿي ويٺو، انتھائي ذھين، گرمي ۾ اڇي شرٽ ۽ گوڏن کان ھيٺ تائين نڪر پاتل
ساري اسڪول ۾.سڀني کان منفرد شخصيت. قادري خاندان جي نيڻن ۾ اھڙي ته نھٺائي ھئي جو
ھو سماج ۾ علم ادب، پرفيشن ۾ قابل پڻ ھئا.
