اسماعيل ملاح
وڇڙيل يار، ڇڻيل پن
ميان مير چانڊيو
ان اڌ رات کان پوءِ
مون کي ننڊ نه آئي، اٿي ٻاهر هليو ويس، آڪاش ۾ ستارا هٿ بتين جيان روشن هئا، ڪائنات
اڃان پرهه جي ننڊ ستل هئي.
مون دل ۾ ايئن ئي
پئي جهونگاريو
اٿ اٿي ڏس،
تهجدگذار جاڳي پيو آ
ڪائنات ستي پئي آ، پيار
جاڳي پيو آ
بهار جي ان علي
الصبح مون کي ميسيج پهتو ته اسماعيل اداسي دل جي دوري پوڻ سبب اسپتال ۾ گذاري ويو
آھي، ان وقت منهنجي اکين ۾ لڙڪ تري آيا، منهنجي من ڪينواس تي سندس زندگيءَ جون
ساريون يادون ۽ شاعري جا عڪس ترڻ لڳا.