اقبال رند
سماجي خدمتن جو خوبصورت
نانءُ
حفيظ چانڊيو
سينوارجي ويل سماج
۾ جتي لفاظن جي ويڙهه ۾ انسان اڪيلائي جي اس ۾ اڪيلو بيٺو هجي، سندس ڪير به پيار ۽
پنهنجائپ جو پاڇو ٿيڻ لاءِ تيار نه هُجي، اتي سماج مفاد پرستيءَ واري لوڙ ۾ لڙهي
ويندا آهن.
اهڙي سماج اندر ڪنهن
مان چڱائيءَ جي اميد ڪرڻ يا رکڻ ٻٻرن کان ٻير گهڙڻ جي برابر هوندي آهي، ڇاڪاڻ ته
جتي چڱائي ڪرڻ به ڍنڱرن تي اٽي هارڻ برابر هجي، اتي هن سماج جي تصوير ڪنهن شاعر جي
هنن سٽن جيامن وڃي بيهي ٿي:
دور چڱائيءَ جو
زمانا ويو ٿي ختم
هٿَ گهمائي هر ماڻهو
اڳــتي ڪجـي.